Ο Όσκαρ Πιστόριους γεννήθηκε το 1986 στη Νότια Αφρική. Από τη στιγμή της γέννησής του παρουσίαζε σοβαρό ανατομικό πρόβλημα και στα δύο του πόδια, καθώς αντί για περόνη, είχε μια ινώδη ζώνη και έπρεπε, στην ηλικία του ενός έτους, να ακρωτηριαστούν και τα δυο του πόδια λίγο κάτω από το γόνατο. Το γεγονός, όμως, αυτό δεν τον πτόησε, αλλά αντίθετα τον οδήγησε στη χρήση, από μικρή ηλικία, τεχνητών μελών και στην ενασχόληση με διάφορα αθλήματα.

Οι πρώτες αγωνιστικές προσπάθειες

Μετά από σύντομο πέρασμα από το τένις, το πόλο και το ράγκμπι, ο Πιστόριους δεν άργησε να καταλάβει ότι ήταν γεννημένος για τους δρόμους ταχύτητας, αφού οι επιδόσεις του στους αγώνες μικρών αποστάσεων ήταν εντυπωσιακές. Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, άγνωστος ακόμη στο ευρύ κοινό, έγινε χρυσός Παραολυμπιονίκης, κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ στα 200μ, ενώ κέρδισε και το χάλκινο μετάλλιο στα 100μ. Ο Πιστόριους σήμερα κατέχει τα παγκόσμια ρεκόρ στα 100μ (10.91 δευτ.), στα 200μ. (21.58 δευτ) και στα 400μ (46.25 δευτ.) στην κατηγορία του (Τ44), τρέχοντας με την βοήθεια τεχνητών μελών τύπου Cheetah Flex-Foot, τα οποία αποτελούνται από ανθρακονήματα και μοιάζουν με δρεπάνια.


O Πιστόριους το 2007 πήρε για πρώτη φορά μέρος σε διεθνείς αγώνες που συμμετείχαν αθλητές χωρίς αναπηρία, πραγματοποιώντας εντυπωσιακούς χρόνους. Σύντομα, όμως, άρχισαν να ακούγονται κακόβουλες διαμαρτυρίες και ισχυρισμοί ότι τα τεχνητά πόδια του δίνουν συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντι σε φυσιολογικούς αθλητές, αφού έχουν μεγαλύτερο μήκος, με αποτέλεσμα να επιτρέπουν μεγαλύτερο διασκελισμό κατά το τρέξιμο.

Οι δικαστικοί αγώνες
Από τη στιγμή, πάντως, που οι επιδόσεις του, μετά από σκληρή προπόνηση, άρχισαν να βελτιώνονται, ο Νοτιοαφρικανός αθλητής ζήτησε επίσημα από τη διεθνή ομοσπονδία στίβου (IAAF) την ισότιμη συμμετοχή του σε αγώνες με αρτιμελείς αθλητές. Το γεγονός αυτό άρχισε να απασχολεί σοβαρά την ηγεσία του διεθνούς κλασικού αθλητισμού, κυρίως μετά τους αγώνες της Ρώμης το 2007(Golden League), όπου ήλθε δεύτερος μετά από εντυπωσιακή προσπάθεια. Οι αντιδράσεις από την IAAF άρχισαν να γίνονται έντονες, αφού ορισμένα μέλη της υποστήριξαν ότι τα εύκαμπτα τεχνητά μέλη του αθλητή του δίνουν μεγαλύτερη ελαστικότητα και επομένως θεωρούνται ως ένα είδος ΄΄ντοπαρίσματος΄΄. Έτσι, ζητήθηκε από ειδική επιστημονική ομάδα στη Γερμανία να διερευνήσει αν υπάρχει συγκριτικό πλεονέκτημα του Πιστόριους, σε σχέση με τους φυσιολογικούς αθλητές.
Το πόρισμα ήταν μονόπλευρο και επομένως αρνητικό για τον ανάπηρο αθλητή, αφού δεν υπολογίστηκε η επίδραση του αέρα και της βροχής στα τεχνητά μέλη, καθώς και η μεγαλύτερη δυσκολία κατά την εκκίνηση, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως υπερασπιστικά επιχειρήματα από την πλευρά του Πιστόριους. Ο αθλητής, όμως, πεισμώνοντας από την αδικία, προσέφυγε στο Διεθνές Αθλητικό Δικαστήριο (CAS) της Λωζάνης, όπου και δικαιώθηκε για την επιμονή του. Έτσι, από τις 16 Μαΐου 2008 ο Όσκαρ Πιστόριους μπορούσε να διεκδικήσει την πρόκρισή του για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου, ενώ ο πρόεδρος της IAAF πλέον δήλωνε: ΄΄
Η IAAF αποδέχεται την απόφαση του CAS και καλωσορίζουμε τον Οσκαρ, οπουδήποτε και αν αγωνισθεί το καλοκαίρι. Είναι ένας άνθρωπος που διαθέτει έμπνευση και περιμένουμε στο μέλλον να θαυμάσουμε τα κατορθώματά του΄΄.
Η ηθική δικαίωση
Ο Νοτιοαφρικανός αθλητής, που σήμερα είναι μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Πραιτώριας, εμφανώς ικανοποιημένος από την απόφαση του δικαστηρίου, είπε σε συνέντευξη τύπου: ΄΄Τώρα μπορώ να πω οριστικά ότι αναδείχθηκε η αλήθεια. Έχω την ευκαιρία να πραγματοποιήσω το όνειρό μου μετέχοντας σε Ολυμπιακούς αγώνες, αν όχι το 2008, το 2012. Έχασα το μεγαλύτερο μέρος της σαιζόν του στίβου στη Ν. Αφρική. Ο στόχος παραμένει να πάω στο Πεκίνο, αλλά μπροστά μου έχω και τους Παραολυμπιακούς. Για να προκριθώ για το Πεκίνο θα πρέπει να προσπαθήσω πολύ σκληρά. Έχω δύο μήνες για να πετύχω την πρόκριση και αυτοί θα είναι οι πιο δύσκολοι της ζωής μου. Θα πρέπει να είμαι πιο γρήγορος κατά ένα δευτερόλεπτο, από τον καλύτερό μου χρόνο.΄΄.
Τελικά ο Όσκαρ, λόγω ελλιπούς προετοιμασίας, δεν κατάφερε να καλύψει τα όρια συμμετοχής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου ούτε στα 400 μ., αλλά ούτε και στα 4Χ400 μ. με τη Νότια Αφρική, αφού δεν επελέγη για την ομάδα από τους υπευθύνους του αθλητισμού της χώρας του. Συμμετείχε, όμως, κανονικά στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, όπου και κατέκτησε 3 χρυσά μετάλλια στα 100μ. (11.16 δευτ.), στα 200μ. (21.67 δευτ.) και στα 400μ. (47.49 δευτ.)

Αμέτρητες οι διακρίσεις…
Ο Πιστόριους έχει κατακτήσει δεκάδες μετάλλια σε διεθνείς διοργανώσεις, ενώ το 2007 τιμήθηκε από το Βρετανικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο BBC με τον τίτλο της ΄΄αθλητικής προσωπικότητας της χρονιάς΄΄ για την εξαιρετική επιμονή του και τον καθημερινό του αγώνα απέναντι στη δυσπιστία των συναθλητών και συνανθρώπων του. Το Μάιο του 2007 το περιοδικό TIME, καταρτίζοντας τη λίστα με τους ανθρώπους με τη μεγαλύτερη διεθνή επιρροή, τοποθετεί τον Όσκαρ Πιστόριους στην τρίτη θέση της κατηγορίας ΄΄Ήρωες και Πρωτοπόροι΄΄.
Μια διαρκής μάχη
Πρέπει να σημειωθεί ότι δεν ήταν η πρώτη περίπτωση ανάπηρου αθλητή που θα αγωνιζόταν σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αφού στο παρελθόν είχε επιτραπεί η συμμετοχή διαφόρων αθλητών και σε άλλα αγωνίσματα, όπως η σκοποβολή, η τοξοβολία, το πόλο και η ιππασία. Ήταν, όμως, η πρώτη φορά που ένας ανάπηρος αθλητής κερδίζει στα διεθνή δικαστήρια το δικαίωμα να αγωνίζεται χωρίς διακρίσεις δίπλα σε ΄΄φυσιολογικούς΄΄ αθλητές. Επίσης, ο Έρικ Βειχενμάιερ ο πρώτος τυφλός ορειβάτης που ανέβηκε στο Έβερεστ, ανέφερε ότι: ΄΄Ο Όσκαρ είναι το παράδειγμα στο οποίο η ανικανότητα μετατρέπεται σε ικανότητα και το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα. Η υπεροχή του δεν οφείλεται στη βοήθεια της τεχνολογίας, αλλά στην απίστευτη επιμονή του, στις πολύωρες προπονήσεις του, καθώς και στην ασίγαστη επιθυμία του να γίνει πρωταθλητής΄΄. Η αυτοβιογραφία του Πιστόριους εκδόθηκε το 2008 και έχει τίτλο ΄΄Ο Δρομέας του Ονείρου΄΄ (Dream Runner).

Ο αγωνιστής της ζωής
Ο Όσκαρ με τον αγώνα του γκρέμισε ένα τείχος. Το τείχος της ανθρώπινης σκληρότητας και αδιαφορίας απέναντι στα άτομα που η φύση δεν στάθηκε γενναιόδωρη, αλλά τους στέρησε ορισμένες από τις δυνατότητες που συνηθίζονται να αναφέρονται ως ΄΄φυσιολογικές΄΄ για τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ο δικαστικός αγώνας του αθλητή και η νίκη του απέναντι στην πανίσχυρη Διεθνή Ομοσπονδία Στίβου, αφήνει αναμμένη τη φλόγα της ελπίδας για όλα τα άτομα με αναπηρία, αφού αποδεικνύει περίτρανα ότι οι σύγχρονες κοινωνίες μπορούν, αν το θελήσουν, να εμφανίσουν ανθρώπινο πρόσωπο και να κάνουν πράξη την ισότητα μεταξύ όλων των πολιτών, ανεξάρτητα από τις σωματικές ή πνευματικές τους ιδιαιτερότητες.

Ο ίδιος ο Πιστόριους είχε δηλώσει στην ΙΑΑF, στηριζόμενος στα μεταλλικά πόδια του και υψώνοντας περήφανος το ανάστημά του: ΄΄ Δεν θέλω χάρες. Αλλά, συγχρόνως, δεν δέχομαι να με θεωρείτε παρακατιανό, επειδή είμαι ανάπηρος. Είμαι αθλητής. Δεν επιτρέπω σε κανέναν να μου αφαιρέσει το δικαίωμα να συναγωνιστώ τους μεγάλους αθλητές των Ολυμπιακών Αγώνων, εάν και εφ’ όσον η επίδοσή μου καλύψει το προβλεπόμενο όριο συμμετοχής. Στέκομαι εδώ μπροστά σας και δεν μπορεί κανένας να μου απαγορέψει να δείξω - στα ίσια - τι μπορώ να κάνω, να δείξω την αξία μου΄΄.



Πηγή: Γιάννης Στεφανογιάννης © ''Χανιώτικα Νέα'', 11-3-2009

2 Σχόλια - Παρατηρήσεις:

ΤΗΑΜΑΡ είπε...

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΗΝΗΤΙΚΟ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΑΝ ΑΘΛΗΤΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ ΣΑΝ ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΟΝΤΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ.ΜΑΚΑΡΙ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΜΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΝ ΣΑΝ ΤΟΝ ΟΣΚΑΡ,ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΛΟΓΡΑΜΕΝΟ.

ΤΗΑΜΑΡ είπε...

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΓΡΑΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Δημοσίευση σχολίου

Join The Team

top