Ο χρόνιος πόνος στον αθλητισμό


Είναι δύσκολο να προσπαθήσει κανείς να ασκηθεί όταν πονά. Ίσως δε, είναι το τελευταίο πράγμα που θα επιθυμούσε να κάνει. Όμως, η συστηματική άσκηση αποτελεί ένα ικανότατο όπλο εναντίον του πόνου.
 
Η κατάλληλη άσκηση μπορεί να κάνει το σώμα να παράγει ειδικές χημικές ουσίες, τις ενδορφίνες, οι οποίες είναι ικανές να εμποδίζουν το πόνο να φθάσει και να γίνει αντιληπτός στον εγκέφαλο. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι ενδορφίνες είναι τα "φυσικά" αναλγητικά του σώματος που σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικά και από τη μορφίνη. Τέτοιες χημικές ουσίες μπορούν ακόμη να επιδράσουν και σε άλλα σημεία του οργανισμού περιορίζοντας το άγχος και τη κατάθλιψη, καταστάσεις που μπορούν να κάνουν το πόνο δύσκολα να ελεγχθεί.
Ειδικές ασκήσεις χρησιμοποιούνται για να ενδυναμώσουν τους μύες γύρω από επώδυνες αρθρώσεις. Για παράδειγμα, η ενδυνάμωση των μυών του ποδιού μπορεί να ανακουφίσει το πόνο που προέρχεται από ένα γόνατο που πάσχει από οστεοαρθρίτιδα. Ουσιαστικά όσο περισσότερο αυξάνεται η προστασία μιας άρθρωσης μέσω δυνατών μυών, τόσο λιγότερα φορτία επωμίζονται ο χόνδρος και τα οστά αυτής της άρθρωσης.

Η συστηματική άσκηση έχει επιπρόσθετα σημαντικά οφέλη όπως το να βελτιώνει τον ύπνο και να δίνει έτσι περισσότερη ενέργεια στον οργανισμό να αντιμετωπίσει επώδυνες καταστάσεις. Ακόμη, βοηθάει στο να χάσει κάποιος βάρος λόγω της αυξημένης κατανάλωσης θερμίδων την ώρα που ασκείται, μειώνοντας τελικά τα φορτία που αναλαμβάνουν οι αρθρώσεις του. Ειδικές ασκήσεις επίσης μπορεί να βοηθήσουν στην αύξηση της πυκνότητας των οστών περιορίζοντας την ολοένα και συχνότερα εμφανιζόμενη οστεοπόρωση.

Μύθος ή Αλήθεια: Πιστευόταν ότι όταν κάποιος πονά, είναι καλύτερο να μένει καθηλωμένος στο κρεβάτι έως ότου περάσουν οι πόνοι του. Σήμερα, οι έρευνες δείχνουν ακριβώς το αντίθετο σε ότι αφορά χρόνιους μη-καρκινικούς πόνους όπως για παράδειγμα, μια χρόνια οσφυαλγία ή/και ένα αυχενικό σύνδρομο χωρίς νευρολογικά συμπτώματα. Ουσιαστικά, όταν κάποιος μένει καθηλωμένος στο κρεβάτι αποφεύγοντας τις συνήθεις καθημερινές του δραστηριότητες χάνει τη φυσική του κατάσταση, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω προβλήματα και επιδείνωση του αρχικού του πόνου. Όταν ακινητοποιείται ο οργανισμός όλοι οι μύες συμπεριλαμβανομένης και της καρδιάς, χάνουν τη δύναμη τους και δουλεύουν λιγότερο αποτελεσματικά. Η έλλειψη δραστηριότητας και άσκησης αυξάνει το κίνδυνο για υψηλή πίεση, υψηλά επίπεδα χοληστερίνης και διαβήτη. Τέτοιου είδους προβλήματα αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες για ένα έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ένα εγκεφαλικό επεισόδιο.

Οποιοδήποτε πρόγραμμα άσκησης πρέπει να εξατομικεύεται για το κάθε άτομο ανάλογα την ηλικία του, τις συνήθειες του, τον τρόπο ζωής του και τα προβλήματα υγείας που τυχόν αντιμετωπίζει. Για αυτό είναι απαραίτητη η σύμφωνη γνώμη του γιατρού σας πριν ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα άσκησης. Ο φυσικοθεραπευτής σας στη συνέχεια, θα σας καθοδηγήσει ανάλογα τη πάθηση σας και το πόνο που έχετε, για το είδος της άσκησης που σας είναι απαραίτητη. Γενικά, τα περισσότερα προγράμματα άσκησης περιλαμβάνουν ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών, ασκήσεις ελαστικότητας (διατάσεις) καθώς και αεροβικές δραστηριότητες.

Μελέτες δείχνουν ότι ασθενείς με χρόνιο πόνο όπως στη περίπτωση της χρόνιας οσφυαλγίας, έχουν λιγότερο δυνατούς μύες από αυτούς των υγιών ατόμων. Αυτό μπορεί να βελτιωθεί με τις ασκήσεις ενδυνάμωσης που η εφαρμογή τους οδηγεί στην αύξηση της μάζας και της δύναμης των μυών που ασκούνται. Παρόλο που υπάρχουν αρκετά πρωτόκολλα ασκήσεων ενδυνάμωσης, ικανοποιητικά αποτελέσματα μπορούν να προκύψουν από ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει 1-2 σετ των 8-12 επαναλήψεων του μέγιστου βάρους που μπορεί να "σηκώσει" η μυϊκή ομάδα που ασκείται. Η επιλογή του πρωτοκόλλου ενδυνάμωσης που σας ταιριάζει περισσότερο καθώς και οι λεπτομέρειες της ορθής εφαρμογής του αποτελούν μια εξατομικευμένη διαδικασία.

Πάρα πολύ συχνά, μεγάλο μέρος του πόνου που βιώνετε λόγω π.χ. μιας οσφυαλγίας ή ενός αυχενικού, προέρχεται από τους μύες της περιοχής και το τοπικό μυϊκό "σπασμό" που αναπτύσσουν. Σε αυτές τις καταστάσεις οι μύες χάνουν το φυσιολογικό τους μήκος, βραχύνονται, γίνονται επώδυνοι και δυσλειτουργούν. Η προσπάθεια επιμήκυνσης του μυός (διάταση) μπορεί να βοηθήσει θεαματικά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Οι διατάσεις είναι απλές κινήσεις ειδικές για κάθε μυ και μυϊκή ομάδα, που μπορείτε να κάνετε και μόνοι σας χωρίς ιδιαίτερα εργαλεία μετά από σύντομη εκπαίδευση. Εκτελούνται πολύ αργά και στοχεύουν να διατηρήσουν τους μύες στο φυσιολογικό τους μήκος προλαμβάνοντας την επώδυνη βράχυνση τους. Για βέλτιστα αποτελέσματα, η κάθε διάταση διατηρείται τουλάχιστον για 30 δευτερόλεπτα και ακολουθούν 3-4 συνεχόμενες επαναλήψεις.

Προκειμένου να αποκομίσουμε τα μέγιστα οφέλη από την άσκηση είναι απαραίτητο να περιλαμβάνονται σε ένα πρόγραμμα και αεροβικές δραστηριότητες. Αεροβική άσκηση μπορεί να είναι το περπάτημα, το ελαφρύ τροχάδην, η ορειβασία, ενώ μπορεί να περιλαμβάνεται σε δραστηριότητες όπως το κολύμπι, η ποδηλασία, το ποδόσφαιρο και άλλα σπορ. Κατά την αεροβική άσκηση, η καρδιά, τα πνευμόνια και οι μεγάλοι κυρίως μύες του σώματος δουλεύουν δυνατά προκειμένου να ικανοποιηθεί η ανάγκη του οργανισμού για οξυγόνο και ενέργεια. Η συστηματική αεροβική άσκηση μειώνει το κίνδυνο καρδιακών νοσημάτων, υψηλής αρτηριακής πίεσης, χοληστερίνης, διαβήτη, ενώ αυξάνεται η αντοχή του οργανισμού και κουράζεται λιγότερο στις ίδιες καθημερινές δραστηριότητες. Σημαντική βελτίωση της αντοχής του καρδιαγγειακού συστήματος παρατηρείται με αεροβική άσκηση τουλάχιστον 15 λεπτών στο 75% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας του ατόμου, τρεις φορές την εβδομάδα. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η αεροβική άσκηση καταφέρνει εξίσου καλά αν όχι πιο ικανοποιητικά από τα άλλα είδη άσκησης, να μειώνει την αντίληψη του πόνου του αθλούμενου. Αυτό είναι σημαντικό αφού παρόμοιος πόνος γίνεται πολύ πιο ανεκτός και λιγότερο ενοχλητικός.

Πηγή:  www.smn.gr

0 Σχόλια - Παρατηρήσεις:

Δημοσίευση σχολίου

Join The Team

top