Η ιεροτελεστία του τοκετού


Οι περισσότερες εγκυμοσύνες εξελίσσονται χωρίς επιπλοκές μέχρι την 40η βδομάδα, περίπου, οπότε αρχίζει ο τοκετός. 

Στις προειδοποιητικές ενδείξεις περιλαμβάνονται ένα παχύρρευστο και με κηλίδες αίματος απέκκριμα, η έξοδος του αμνιακού υγρού που περιβάλλει το έμβρυο (τα λεγόμενα νερά) και οι έντονες, συχνές και διαρκείς συσπάσεις της μήτρας. Αρχικά, ο τράχηλος της μήτρας διαστέλλεται σιγά – σιγά, για ναπεράσει το κεφάλι του παιδιού στον κόλπο. Το στάδιο αυτό είναι το μεγαλύτερο και μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 12 ώρες.
Η διαστολή του τραχήλου και του κάτω τμήματος της μήτρας, με τη διάταση των ιστών και την ισχαιμία, προκαλούν, μαζί με τις ωδίνες, τον χαρακτηριστικό έντονο πόνο αυτού του πρώτου σταδίου του τοκετού. Κατά το δεύτερο στάδιο, ο τράχηλος διαστέλλεται πλήρως και το παιδί κινείται προς τον κόλπο, βοηθούμενο από τις ωθήσεις της μητέρας, έως ότου βγει. Η διάρκεια του δεύτερου σταδίου εξαρτάται από το αν η γυναίκα είναι πρωτότοκος (οπότε διαρκεί συνήθως 30-60 λεπτά) ή πολύτοκος(οπότε διαρκεί συνήθως 15-30 λεπτά) αλλά και από άλλους παράγοντες, όπως την εκπαίδευση της εγκύου για να αντεπεξέλθει στον τοκετό, τη συνεργασία της και τη χρησιμοποίηση των εκούσιων εξωθητικών της δυνάμεων. Το 3ο στάδιο αφορά τη δίοδο του πλακούντα, αφού το παιδί έχει γεννηθεί.
Η διάρκεια του τρίτου σταδίου είναι 10-30 λεπτά (συχνά μικρότερη και σπανιότερα μεγαλύτερη). Σε φυσιολογικές συνθήκες μετά την υστεροτοκία, γίνεται σύσπαση του μυϊκού τοιχώματος του ανώτερου τμήματος της μήτρας και με τον τρόπο αυτό συμπιέζεται το αγγειακό δίκτυο της κοίτης του πλακούντα και ελέγχεται η αιμορραγία. Στο μηχανισμό της αιμόστασης μετά την υστεροτοκία συμβάλλει και η ενεργοποίηση της πηκτικότητας του αίματος. Συχνά, γίνεται μια ένεση (ωκυτοκίνη) που επιταχύνει τη διαδικασία, βοηθώντας τις συσπάσεις της μήτρας. Η ίδια ένεση αποτρέπει την έντονη αιμορραγία μετά τη γέννηση.

ΕΙΔΗ ΤΟΚΕΤΟΥ
Η έγκυος γυναίκα μπορεί να συζητήσει με το γιατρό της τον τρόπο με τον οποίο θέλει να γεννήσει. Συνήθως, ο τρόπος που επιλέγει εξαρτάται από ένα συνδυασμό παραγόντων. Μια γυναίκα μπορεί να σκεφτεί τη σωματική της κατάσταση, την κατάσταση του παιδιού της και το πώς θα νιώσει αν γεννήσει χωρίς τη χρήση αναισθητικών. Στις ΗΠΑ, το 98% των τοκετών γίνονται σήμερα στα μαιευτήρια.
Πολλές κλινικές έχουν καταργήσει διαδικασίες που άλλοτε αποτελούσαν ρουτίνα, όπως η περινεοτομία, ο υποκλυσμός και το ξύρισμα γύρω απ' τον πρωκτό, όταν αυτές οι διαδικασίες δεν απαιτούνται για ιατρικούς λόγους.

Η ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΤΩΝ ΠΟΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ
Η ανακούφιση των πόνων ενδέχεται να είναι απαραίτητη κατά τον τοκετό, αν οι πόνοι επηρεάζουν την ικανότητα της γυναίκας να ωθεί δυνατά και αποτελεσματικά στα τελευταία στάδια του τοκετού. Σήμερα, υπάρχουν πολλοί τρόποι ανακούφισης των πόνων . Μερικά εκπαιδευτικά προγράμματα διδάσκουν στις γυναίκες την αντιμετώπιση των πόνων του τοκετού με την κατάλληλη συναισθηματική προετοιμασία γι' αυτή την εμπειρία, καθώς και διάφορες τεχνικές χαλάρωσης, ώστε ν' αποφεύγεται η άσκοπη χρήση αναλγητικών.

ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ
Η καισαρική τομή είναι μια χειρουργική επέμβαση, με τη οποία ο γιατρός «παίρνει» το παιδί από μια τομή στην κοιλιά. Η εγχείριση μπορεί να προγραμματιστεί πρώτου αρχίσει ο τοκετός, αν το παιδί βρίσκεται σε ισχιακή προβολή, αν το άνω μέρος της μήτρας έχει κάποια ουλή από προηγούμενη καισαρική ή αν υπάρχει κάποια μόλυνση στον κόλπο (έρπης) που θα μπορούσε να πλήξει το παιδί. Η καισαρική τομή χρησιμοποιείται επίσης σαν λύση ανάγκης, σε καταστάσεις όπως η εμβρυϊκή δυσφορία. Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των καισαρικών τομών έχει αυξηθεί. Στις ΗΠΑ, περίπου το 25% των παιδιών γεννιούνται με καισαρική, ενώ στην Ευρώπη μόνο το 5-6%. Γενικά, οι γιατροί συμφωνούν ότι το 25% είναι πολύ υψηλό ποσοστό. Ενώ υπάρχουν πολλοί λόγοι για το τόσο υψηλό ποσοστό στις ΗΠΑ, το φαινόμενο αποδίδεται μάλλον σ' ένα φόβο των γιατρών, μερικοί από τους οποίους φοβούνται ότι θα διωχθούν δικαστικώς, αν το παιδί που θα βγει απ' τα χέρια τους δεν είναι «τέλειο». Πέρα απ' αυτό, η πρόοδος στα νοσοκομειακά μέσα ίσως έχει ενθαρρύνει την προσφυγή στην καισαρική, όταν πρόκειται για βρέφη πρόωρα και ευπαθή.
Η περινεοτομία είναι μια χειρουργική τομή που γίνεται στον κόλπο, ώστε να διανοίγει το στόμιο και να διευκολυνθεί η γέννηση του παιδιού. Αν εμφανιστεί το κεφάλι του μωρού και είναι προφανές ότι πρόκειται να σκιστεί ο κολπικός ιστός, τότε ο γιατρός κάνει μια τομή με ψαλίδι και τοπική αναισθησία. Η τομή ίσως είναι πιο εύκολο να αποκατασταθεί και να επουλωθεί γρηγορότερα από ένα μεγάλο σκίσιμο του κόλπου. Η περινεοτομία γίνεται για ν' αποφεύγεται η πίεση στα κεφάλια των μωρών που βρίσκονται σε δυσφορία ή γεννιούνται πρόωρα, ενώ γίνονται σχεδόν πάντα στις γέννες με εμβρυουλκό, για ν' αποφεύγεται το σχίσιμο του κόλπου. Μερικές γυναίκες προτιμούν να μην τους γίνει περινεοτομία, αν δεν είναι απαραίτητο, επειδή η τομή είναι επώδυνη αμέσως μετά τη γέννα.

Πηγή: www.ygeiaonline.gr

0 Σχόλια - Παρατηρήσεις:

Δημοσίευση σχολίου

Join The Team

top