Μεταμόσχευση ήπατος


Το ήπαρ, ένα από τα σημαντικότερα όργανα του ανθρώπου, μπορεί να υποστεί σοβαρές βλάβες από ποικίλους παράγοντες.  Όταν η ηπατική ανεπάρκεια που προκληθεί γίνει πολύ σοβαρή και απειλήσει τη ζωή του ασθενή, η βασικότερη λύση είναι η μεταμόσχευση ήπατος.

 

Εισαγωγή
Τα όργανα για μεταμόσχευση προέρχονται κυρίως από πτωματικούς δότες και δίνονται στους λήπτες μετά από συναίνεση των συγγενών τους.  Επειδή, όμως, ο αριθμός των διαθέσιμων οργάνων δεν επαρκεί, οι λίστες των υποψηφίων για μεταμόσχευση συνεχώς μεγαλώνουν, με αποτέλεσμα να προκύπτουν δυσάρεστες παρενέργειες στην υγεία ή και την ίδια ζωή πολλών ασθενών. 

Ποιος είναι ο ρόλος του ήπατος;
Το ήπαρ (συκώτι) είναι ένα όργανο ζωτικής σημασίας, αφού αποτελεί το χημικό εργοστάσιο του οργανισμού.  Το βάρος του είναι περίπου 1.500gr, βρίσκεται στο δεξιό πάνω μέρος της κοιλίας και καλύπτεται από τις κατώτερες πλευρές, που το προφυλάσσουν από τραυματισμούς. Ο ρόλος του είναι να μετατρέπει τις τοξικές για τον οργανισμό ουσίες σε ακίνδυνες, να φιλτράρει και να αποθηκεύει σημαντική ποσότητα αίματος, να παράγει πρωτεΐνες, να εκκρίνει τη χολή που βοηθά στην πέψη των τροφών, αλλά και να μετατρέπει τις τροφές σε ενέργεια, για την κάλυψη των αναγκών του σώματος.

Ποιες είναι οι πρώτες ενδείξεις βλάβης του ήπατος;
Μερικά ανησυχητικά σημάδια που ενδέχεται να προδίδουν βλάβη του ήπατος είναι το αίσθημα κόπωσης, ακόμη και αν κάποιος δεν έχει πραγματοποιήσει κουραστική εργασία, οι πόνοι στην περιοχή της κοιλιάς, η μείωση της όρεξης, η εύκολη πρόκληση αιμορραγίας, το κιτρίνισμα του δέρματος και του σκληρού χιτώνα  των ματιών, η απώλεια σωματικού βάρους, το πρήξιμο στην κοιλιά ή τα πόδια, καθώς και η ελάττωση της διαύγειας και της γενικότερης λειτουργικότητας του εγκεφάλου.  Αν και τα παραπάνω συμπτώματα είναι πιθανό να παρατηρηθούν και σε άλλες παθολογικές καταστάσεις, η πλήρης κλινική και εργαστηριακή διερεύνησή τους είναι απαραίτητη, ώστε να διαπιστωθεί η προέλευσή τους, αλλά και να προταθούν τρόποι αντιμετώπισής τους.

Μπορεί να ζήσει κάποιος χωρίς ήπαρ;
Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ήπαρ, αφού οι βιολογικές διαδικασίες που εκτελεί έχουν μεγάλη σημασία για τη διατήρηση της υγείας και της ομαλής λειτουργίας του οργανισμού.  Έτσι, αν το όργανο αυτό υποστεί σημαντική βλάβη και οι συμβατικές θεραπείες δεν φέρουν αποτέλεσμα, η βασικότερη θεραπευτική λύση για τη διάσωση της ζωής του ασθενή είναι η μεταμόσχευση.

Τι είναι η μεταμόσχευση ήπατος;
Η μεταμόσχευση είναι μια χειρουργική επέμβαση, με την οποία αρχικά αφαιρείται το άρρωστο ήπαρ του ασθενή και στη συνέχεια αντικαθίσταται από κάποιο υγιές μόσχευμα.  Οι επεμβάσεις αυτές έχουν ξεκινήσει στην Αμερική από το 1963 και έτσι σήμερα χιλιάδες ασθενείς ζουν φυσιολογικά με το ήπαρ που τους ‘’χάρισαν’’ οι συνάνθρωποί τους. 

Ποια προβλήματα προκαλούν σοβαρές βλάβες στο ήπαρ;
Στους ενήλικες, η σοβαρότερη βλάβη του ήπατος είναι κίρρωση.  Η κατάσταση αυτή μπορεί να προκληθεί από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες που καταστρέφουν τα κύτταρα του ήπατος, όπως είναι το αλκοόλ, οι ηπατίτιδες Β και C, ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα (πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα, αυτοάνοση ηπατίτιδα, πρωτοπαθής χολική κίρρωση), μεγάλη συσσώρευση λίπους, κληρονομικά νοσήματα του ήπατος (αιμοχρωμάτωση, νόσος Wilson) δηλητηριάσεις από μανιτάρια ή φάρμακα, καθώς οι όγκοι του ήπατος.
Στα παιδιά η συχνότερη βλάβη που οδηγεί σε μεταμόσχευση είναι η ατρησία των χοληφόρων πόρων.  Επίσης, οι χοληφόροι αγωγοί, οι οποίοι είναι σωλήνες που μεταφέρουν τη χολή, ουσία που βοηθά στην πέψη των τροφών, έξω από το ήπαρ, παθαίνουν μη αναστρέψιμες βλάβες ή αποφράσσονται, με αποτέλεσμα την πρόκληση κίρρωσης.  Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι σε μερικές περιπτώσεις η προέλευση της βλάβης του ήπατος είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί, ακόμη και με τα πιο σύγχρονα διαγνωστικά μέσα.

Πώς μπορεί να ξέρει ένας ασθενής αν χρειάζεται μεταμόσχευση ήπατος;
Ο ασθενής που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα στο ήπαρ, θα πρέπει να απευθυνθεί σε κάποιο ειδικό ηπατολόγο, ο οποίος θα εκτιμήσει την κατάστασή του και θα τον κατευθύνει, αν είναι απαραίτητο, στα εξειδικευμένα μεταμοσχευτικά κέντρα.  Τα κέντρα αυτά στεγάζονται σε μεγάλα νοσοκομεία που διαθέτουν τόσο τα απαραίτητα μέσα, όσο και το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό, για να πραγματοποιήσουν τη διαδικασία της μεταμόσχευσης.  Η μεταμοσχευτική ομάδα περιλαμβάνει μεταμοσχευτές (χειρουργούς) ήπατος, νοσηλευτές και πολλούς άλλους επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι θα βοηθήσουν τον ασθενή να κάνει όλες τις απαραίτητες εξετάσεις που απαιτούνται, ώστε να προετοιμαστεί για την επέμβαση. Εκτός, όμως, από τις εξετάσεις ήπατος, είναι απαραίτητο να ελεγχθεί η καρδιά, οι νεφροί, οι πνεύμονες, το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και η διανοητική κατάσταση του ασθενή.

Κάθε ασθενής με σοβαρά ηπατικά προβλήματα μπορεί να κάνει μεταμόσχευση;
Υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας ασθενής δεν μπορεί να δεχτεί ηπατικό μόσχευμα, όπως όταν:
  • έχει καρκίνο σε κάποιο άλλο σημείο του σώματος
  • αντιμετωπίζει σοβαρή καρδιακή, πνευμονική ή νευρολογική νόσο
  • έχει προσβληθεί από σοβαρή λοίμωξη
  • είναι εθισμένος στο αλκοόλ ή τα ναρκωτικά
  • δεν είναι διανοητικά υγιής, οπότε και δεν είναι σε θέση να κατανοήσει και να ακολουθήσει τις οδηγίες των γιατρών

Πώς καθορίζεται η σειρά στη λίστα αναμονής;
Κάθε υποψήφιος, μετά τη διάγνωση του προβλήματός του στο ήπαρ και τη λήψη της απόφασης για μεταμόσχευση, γράφεται στις εθνικές λίστες αναμονής, δηλαδή ουσιαστικά μπαίνει σε μια αυστηρά καθορισμένη σειρά προτεραιότητας.  Τα κριτήρια με τα οποία κάποιος ασθενής τοποθετείται ψηλότερα στη λίστα και επομένως λαμβάνει γρηγορότερα μόσχευμα είναι συγκεκριμένα: τα επείγοντα περιστατικά, δηλαδή όσοι έχουν προσβληθεί από κεραυνοβόλο ηπατική ανεπάρκεια που συνοδεύεται από εγκεφαλοπάθεια, βρίσκονται σε άμεση προτεραιότητα.  Επίσης, στις πρώτες θέσεις της λίστας βρίσκονται όσοι ασθενείς έχουν κάνει ήδη μεταμόσχευση ήπατος τις προηγούμενες 7 ημέρες και το νέο ήπαρ είτε δεν δουλεύει, είτε έχει απορριφθεί.  Οι ασθενείς αυτοί βρίσκονται υπό μηχανική υποστήριξη σε μονάδες εντατικής θεραπείας και δεν έχουν περιθώριο ζωής μεγαλύτερο από μία εβδομάδα.  Τα υπόλοιπα περιστατικά ταξινομούνται στη λίστα με κύρια κριτήρια την ομάδα αίματος, το βάρος του δότη και το χρόνο αναμονής.  Στην περίοδο της αναμονής, ο ασθενής διδάσκεται τον τρόπο που θα κρατήσει τον οργανισμό του δυνατό μέχρι τη μεταμόσχευση, αλλά και τις προφυλάξεις που θα πρέπει να παίρνει μετά την επέμβαση.

Από πού προέρχονται τα όργανα για μεταμόσχευση;
Ολόκληρα όργανα μπορούν να βρεθούν μόνο από πτωματικούς δότες, δηλαδή άτομα στα οποία έχει επέλθει εγκεφαλικός θάνατος και οι βασικές λειτουργίες της ζωής τους υποστηρίζονται από μηχανήματα στις μονάδες εντατικής θεραπείας.  Μερικές φορές ένα υγιές άτομο (ζων δότης) μπορεί να δώσει ένα τμήμα από το ήπαρ του, για κάποιον συγκεκριμένο ασθενή, που είναι συνήθως στενό συγγενικό πρόσωπο.  Όπως είναι φυσικό, οι ζώντες δότες ελέγχονται σχολαστικά, ώστε να επιβεβαιωθεί ότι η κατάσταση της υγείας τους επιτρέπει μια τέτοια επέμβαση, αλλά και ότι το ήπαρ τους είναι υγιές και έχει τις απαιτούμενες διαστάσεις.

Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος εν ζωή δότης;
Γενικά, για να γίνει κάποιος εν ζωή δότης θα πρέπει να είναι μεταξύ 18 και 55 ετών και οι διαστάσεις του σώματός του να είναι ίδιες ή λίγο μεγαλύτερες από αυτές του λήπτη.  Επιπλέον, ο δότης δεν θα πρέπει να είναι υπέρβαρος και να πάσχει από κάποιο σοβαρό σωματικό ή ψυχικό πρόβλημα υγείας, ενώ, ακόμη, πρέπει να είναι σε θέση να κατανοήσει τη διαδικασία και να υποβληθεί στον εκτεταμένο προεγχειρητικό έλεγχο.  Η ύπαρξη συγγένειας μεταξύ δότη και λήπτη δεν είναι αναγκαία, αρκεί να εκπληρώνονται οι απαιτούμενες ιατρικές προδιαγραφές για τη μεταμόσχευση.

Γιατί γίνεται ο προεγχειρητικός έλεγχος του ζώντος δότη;
Ο έλεγχος του ζώντος δότη γίνεται για να επιβεβαιωθεί ότι το ήπαρ του είναι σε καλή κατάσταση, ότι οι διαστάσεις του είναι κατάλληλες, αλλά και ότι το άτομο δεν πάσχει από οποιαδήποτε σοβαρή σωματική ή ψυχική νόσο, που θα κάνει επισφαλή την πορεία της μεταμόσχευσης.  Είναι, επίσης, απαραίτητο να ελεγχθεί η πιθανή παρουσία κάποιας μεταδοτικής νόσου, καθώς και το ενδεχόμενο η προσφορά να μην είναι εθελοντική, αλλά προϊόν εκβιασμού ή χρηματισμού.  Ο έλεγχος αυτός θα πρέπει να γίνεται στο μεταμοσχευτικό κέντρο που θα πραγματοποιήσει την επέμβαση. 

Ποιες είναι οι συνέπειες της έλλειψης μοσχευμάτων;
Η έλλειψη μοσχευμάτων οδηγεί σε μακρόχρονη παραμονή στις λίστες αναμονής, η οποία ενδέχεται να επιδεινώσει την κατάσταση της υγείας του ασθενή, με άμεσο αποτέλεσμα, όταν βρεθεί το πολυπόθητο μόσχευμα, να φτάνει αδύναμος στο χειρουργικό κρεβάτι και να αντιμετωπίζει μεγαλύτερο κίνδυνο απόρριψης του νέου ήπατος ή δυσμενέστερης μετεγχειρητικής πορείας.

Πόσο τμήμα του ήπατος του δότη μεταμοσχεύεται;
Στην πτωματική μεταμόσχευση μεταφέρεται ολόκληρο το ήπαρ του δότη, ενώ στη ζώσα μόνο ένα τμήμα του, συνήθως το 40-60%.  Τόσο το ήπαρ, όσο και η χοληδόχος κύστη του λήπτη αφαιρούνται πλήρως.  Πρέπει να σημειωθεί ότι το ήπαρ είναι ένα όργανο του ανθρώπου που έχει δυνατότητα αναγέννησης και αύξησης του μεγέθους του.  Η αναγέννηση του ήπατος ξεκινά σχεδόν άμεσα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του συμπληρώνεται και αποκτά το κανονικό του μέγεθος λίγες μόνο εβδομάδες μετά την επέμβαση.  Πολλές φορές, μάλιστα, ένα ήπαρ μπορεί να χωριστεί σε δύο κομμάτια, τον αριστερό και το δεξιό λοβό, ώστε να δοθεί σε δύο διαφορετικούς λήπτες.  Όταν πρόκειται για παιδί, συνήθως μεταμοσχεύεται μόνο ένα τμήμα του αριστερού λοβού του ήπατος.

Λίγο πριν τη μεταμόσχευση
Όταν βρεθεί το μόσχευμα, ο ασθενής προετοιμάζεται αμέσως για το χειρουργείο.  Αν το ήπαρ προέρχεται από ζώντα δότη, τόσο ο ίδιος όσο και ο λήπτης μπαίνουν στο χειρουργείο ταυτόχρονα.  Στην περίπτωση που το ήπαρ προέρχεται από πτωματικό δότη, η μεταμόσχευση ξεκινά μόλις φτάσει το μόσχευμα στο νοσοκομείο και αφού έχει ήδη προετοιμαστεί ο ασθενής και οι χειρουργοί έχουν αφαιρέσει το άρρωστο ήπαρ του.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης
Η επέμβαση διαρκεί συνήθως από 4 μέχρι 14 ώρες.  Όσο χρόνο η χειρουργική ομάδα αφαιρεί το άρρωστο ήπαρ του λήπτη, μια άλλη ομάδα ετοιμάζει το νέο ήπαρ.  Κατά την αφαίρεση του οργάνου αποσυνδέονται οι χοληφόροι πόροι, ενώ τα αιμοφόρα αγγεία που το τροφοδοτούν αποκόπτονται και συνδέονται με μηχάνημα εξωσωματικής κυκλοφορίας.  Στη συνέχεια, το υγιές ήπαρ τοποθετείται στο σώμα και συνδέεται με τους χοληφόρους πόρους και τα αγγεία, ώστε να αποκατασταθεί η αιμάτωση και η λειτουργικότητά του.

Μετά την επέμβαση
Μετά τη μεταμόσχευση ο ασθενής οδηγείται για λίγες μέρες στη μονάδα εντατικής θεραπείας, ενώ παραμένει στο νοσοκομείο περίπου 3 εβδομάδες για να ελεγχθεί αν το ήπαρ δουλεύει κανονικά.  Επιπλέον, χορηγούνται φάρμακα για την αποφυγή της απόρριψης του μοσχεύματος και την πρόληψη πιθανών λοιμώξεων.  Οι γιατροί εξετάζουν την περιοχή της επέμβασης για την ύπαρξη αιμορραγίας, λοίμωξης ή σημαδιών απόρριψης, αλλά και τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του, ενώ ο ασθενής αυτό το διάστημα ενημερώνεται για τα φάρμακα και τις προφυλάξεις που θα πρέπει να λαμβάνει σε ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του.

Οι επιπλοκές της επέμβασης
Η βαριά και δύσκολη επέμβαση της μεταμόσχευσης, ενδέχεται να δημιουργήσει διάφορες επιπλοκές, όπως διαταραχή του μηχανισμού της πήξης και επακόλουθη αιμορραγία, αύξηση των λοιμώξεων λόγω λήψης ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, εμφάνιση θρομβώσεων στις ηπατικές αρτηρίες και στένωση των χοληφόρων πόρων. 

Τι συμβαίνει στην απόρριψη;

Η απόρριψη συμβαίνει όταν η φυσική άμυνα του οργανισμού, το ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλεί βλάβες στο νέο ήπαρ.  Το γεγονός αυτό λαμβάνει χώρα διότι το ανοσοποιητικό σύστημα, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τους παράγοντες που δεν ανήκουν στο σώμα, όπως είναι τα βακτήρια και οι ιοί, στρέφεται εναντίον του νέου οργάνου θεωρώντας το ως ξένο σώμα, επιχειρώντας την καταστροφή του.  Αν και η υπεροξεία (άμεση) απόρριψη είναι σπάνια στις μεταμοσχεύσεις ήπατος, η αντίδραση απόρριψης τις περισσότερες φορές εμφανίζεται 3-20 ημέρες μετά την επέμβαση.  Υπάρχει περίπτωση, επίσης, να παρατηρηθεί και χρόνια απόρριψη, η οποία μπορεί να συμβεί ακόμη αρκετούς μήνες ή και χρόνια μετά τη μεταμόσχευση. 


Πώς μπορεί να προληφθεί η απόρριψη;
Η πρόληψη της απόρριψης γίνεται με ειδικά φάρμακα, που λέγονται ανοσοκατασταλτικά και οποία έχουν ως στόχο την εξασθένηση της αμυντικής αντίδρασης του οργανισμού απέναντι στο μόσχευμα.

Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα έχουν παρενέργειες;
Τα φάρμακα αυτά, εξασθενώντας το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνουν την πιθανότητα προσβολής από λοιμώξεις.  Επίσης, τα ανοσοκατασταλτικά ενδέχεται να προκαλέσουν αύξηση της πίεσης του αίματος και της χοληστερίνης, εξασθένιση των οστών, σακχαρώδη διαβήτη, αλλά και βλάβες στους νεφρούς.  Η μεταμοσχευτική ομάδα είναι υπεύθυνη για την καθοδήγηση του ασθενή, ώστε να αντιμετωπίσει κατάλληλα τις πιθανές παρενέργειες των φαρμάκων.

Ποια είναι τα σημάδια της απόρριψης;
Οι γιατροί ελέγχουν το αίμα για την παρουσία ηπατικών ενζύμων, που είναι και τα πρώτα σημάδια της απόρριψης, ενώ ενδέχεται να χρειαστούν συμπληρωματικά διάφορες άλλες εξετάσεις αίματος ή και βιοψίες ήπατος.  Μερικές φορές η διαδικασία της απόρριψης του μοσχεύματος προκαλεί πόνο, ναυτία, πυρετό ή ίκτερο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις ενεργοποιείται χωρίς να αντιληφθεί οτιδήποτε ο ασθενής.  Μερικοί παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα απόρριψης του μοσχεύματος, είναι η απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν το ήπαρ, καθώς και οι βλάβες στο χοληφόρα αγγεία που μεταφέρουν τη χολή στο έντερο.

Τι γίνεται όταν το μόσχευμα δεν δουλεύει;
Στατιστικά, το 80-90% των ηπατικών μοσχευμάτων παραμένουν χωρίς απόρριψη τουλάχιστον μετά από ένα χρόνο.  Όταν, όμως, το νέο ήπαρ δεν καταφέρει να λειτουργήσει στον οργανισμό του ασθενή, η μόνη λύση για τη διάσωση της ζωής του, είναι η άμεση εύρεση νέου μοσχεύματος. 

Τι προφυλάξεις πρέπει να παίρνει ο ασθενής μετά τη μεταμόσχευση;
Μετά τη μεταμόσχευση ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται τακτικά από τους γιατρούς του μεταμοσχευτικού κέντρου, για τον έλεγχο της σωστής λειτουργίας του ήπατος.  Εκτός από τα κατάλληλα φάρμακα, θα πρέπει να ακολουθεί συγκεκριμένη διατροφή, να αποφεύγει την κατανάλωση αλκοόλ και γενικότερα να κάνει ήπια και υγιεινή ζωή.

Πότε επιστρέφει ο ασθενής στις συνηθισμένες του δραστηριότητες;

Το διάστημα της επιστροφής στη συνηθισμένη ζωή και στις καθημερινές ασχολίες δεν είναι απόλυτα καθορισμένο, αλλά εξαρτάται από την κατάσταση της υγείας του ασθενή πριν τη μεταμόσχευση, τη μετεγχειρητική πορεία του και την ψυχολογική του κατάσταση.  Τις περισσότερες φορές, πάντως, οι γιατροί θεωρούν ότι ο ασθενής μπορεί να επανέλθει απόλυτα στις συνηθισμένες του δραστηριότητες τρεις περίπου μήνες μετά την επέμβαση.


Η μεταμόσχευση είναι η μόνη λύση για την αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων του ήπατος;
Αν και η μεταμόσχευση θεωρείται η σημαντικότερη θεραπευτική λύση σε επείγουσες καταστάσεις του ήπατος, σε μερικές περιπτώσεις παρατηρείται βελτίωση των ασθενών με τη βοήθεια σύγχρονων μεθόδων υποκατάστασης της ηπατικής λειτουργίας, με τεχνικές που βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο,  όπως είναι η μεταμόσχευση ηπατοκυττάρων (μόνο κυττάρων, όχι ολόκληρου τμήματος ήπατος), το βιοτεχνητό ήπαρ (ήπαρ που παρασκευάζεται από συνθετικά υλικά), η εξωσωματική αιμοδιήθηση (καθαρισμός του αίματος από απομονωμένο ολικό ήπαρ) και η ξενομεταμόσχευση (λήψης ήπατος από πειραματόζωα, όπως οι πίθηκοι).

Επίλογος
Η μεταμόσχευση ήπατος αποτελεί μονόδρομο και χαρίζει τη ζωή σε πολλούς ανθρώπους που είχαν την ατυχία να προσβληθούν από κάποια ασθένεια που τους κατέστρεψε ένα από τα σημαντικότερα όργανα του σώματός τους.  Από αυτούς που κάνουν την επέμβαση, παραπάνω από τους 6 στους 10 επιβιώνουν για τουλάχιστον 10 χρόνια, ενώ αντίστοιχα σημαντικά είναι και τα ποσοστά 15ετούς και 20ετούς επιβίωσης.  Η μεταμόσχευση, όμως, παρά την τεράστια σημασία της στην αντιμετώπιση των σοβαρών ηπατικών προβλημάτων, δεν παύει να είναι μια πολύ δύσκολη επέμβαση, η οποία δεν έχει πάντα επιτυχημένη έκβαση, ενώ η μεγάλη έλλειψη μοσχευμάτων που παρατηρείται παγκοσμίως, καταρρακώνει τα όνειρα και τις ελπίδες των ασθενών που βλέπουν να χάνεται η τελευταία τους ελπίδα, λόγω της αδιαφορίας, της ελλιπούς ενημέρωσης ή και της προκατάληψης των συνανθρώπων τους…

Γιάννης Στεφανογιάννης - Χανιώτικα Νέα 7-10-2007

3 Σχόλια - Παρατηρήσεις:

Ανώνυμος είπε...

My name is Alex, I am 31 years european man, I never drank alcohol and did not smoke cigarettes, my blood is O+ and I have a good health. If you need liver transplant I am ready to give part of my liver, but I want to receive a big compensation for that...

If you do not need liver transplant, but you know somebody who need it, please send my message to this person or keep it just in case.

alexsilpo@yahoo.com
alexsilpo@hotmail.com
alexsilpoeu@yandex.ua

Ανώνυμος είπε...

με λενε διονυσια και ειμαι 17 οταν γεννηθηκα,γεννηθηκα με υπερβολικο χαλκο αυτο με τα χρονια που καταστρεφε το συκωτι και αν μεχρι περσι δεν εκανα μεταμοσχευση θα πεθενα στις 5 μαρτιου εκλεισα εναν χρονο το προβλημα που ειχα λεγοταν ιος γουιλσον και η κοπελα που μου εδωσε το μοσκευμα λεγοταν αγγελικη ειναι το μοναδικο δωρο και ξεχωριστο που μου εχουν κανει και την ευχαριστω για αυτο θα το προσεχω για οσο ζω

Stefanogiannis είπε...

Πραγματικά Διονυσία είναι ένα ανεκτίμητο δώρο ζωής, είναι η ίδια σου η ζωή. Εύχομαι να είσαι πάντα καλά!

Δημοσίευση σχολίου

Join The Team

top