Παρά τον απίστευτα απλό τρόπο με τον οποίο μπορεί να διαγνωστεί η αρτηριακή υπέρταση και τις αποδεδειγμένες μεθόδους πρόληψης και θεραπείας της, ολοένα περισσότεροι κάτοικοι της Δύσης πάσχουν από αδιάγνωστη ή αρρύθμιστη υπέρταση.

«Η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί αιτία του φαινομένου, αλλά δεν είναι η μοναδική», λέει στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο δρ Άραμ Β. Κομπάνιαν, ειδικός σε θέματα υπέρτασης στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Βοστώνης.

Όπως έγραψε σε άρθρό του που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο στην «Ιατρική Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας» (ΝΕJΜ), οι περισσότεροι κάτοικοι της Δύσης είναι πλέον ιδιαίτερα οκνηροί και παχείς. Τρώνε επίσης πολύ, ιδίως πλούσια σε αλάτι τρόφιμα, ενώ αντιθέτως γυρνούν ολοένα περισσότερο την πλάτη τους στα πλούσια σε κάλιο φρούτα και λαχανικά.
Οι παρασκευαστές των επεξεργασμένων και πρόχειρων φαγητών, εξάλλου, δημιουργούν και επίμονα προωθούν τη λαχτάρα για πλούσια σε αλάτι τρόφιμα. Επιπλέον, πολλοί δεν μπαίνουν στη διαδικασία να μετρήσουν την πίεσή τους, διότι αισθάνονται καλά και εξ αυτού συνάγουν ότι είναι υγιείς.

Κάποτε, η κυρίαρχη ιατρική άποψη ήταν πως η μείωση της αυξημένης πίεσης είναι επικίνδυνη, διότι θα στερούσε από τα ζωτικά όργανα την παροχή αίματος που χρειάζονταν. Ωστόσο, μερικοί πρωτοπόροι ερευνητές πίστευαν πως αυτό είναι λάθος και τελικά απέδειξαν ότι με την ελάττωση της αυξημένης πίεσης όχι μόνο δεν υπήρξαν αρνητικές συνέπειες για την υγεία, αλλά μπορούσαν να αποτραπούν εμφράγματα, εγκεφαλικά, καρδιακή ανεπάρκεια και νεφροπάθειες.

Καθώς δημοσιεύονταν ολοένα και περισσότερες μελέτες, κατέστη εμφανές ότι για να προστατευθεί μακροπρόθεσμα η υγεία, τα επιθυμητά επίπεδα της αρτηριακής πίεσης έπρεπε να είναι χαμηλά. Τώρα πια, ως ανώτατο φυσιολογικό όριο της πίεσης θεωρείται το 120-80. Οποιοσδήποτε έχει πίεση πάνω από 140-90 θεωρείται υπερτασικός, ενώ όσοι βρίσκονται στο ενδιάμεσο των δύο άκρων θεωρούνται προϋπερτασικοί και πρέπει να λάβουν τα μέτρα τους.

Η αλλαγή στα όρια της πίεσης αντανακλά ό,τι συνέβη με τη χοληστερόλη, για την οποία το «φυσιολογικό» ήταν πριν από λίγα χρόνια έως 240 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά δέκατο του λίτρου αίματος (mg/dl), αλλά πλέον έχει μειωθεί σε έως 200 mg/dl.

Ο ρόλος της ηλικίας

Για πολλά χρόνια επικρατούσε η άποψη ότι η αρτηριακή πίεση εκ φύσεως αυξάνεται με την ηλικία. Όντως, η Μελέτη για την Καρδιά Φράμιγχαμ, που αποτελεί ορόσημο στην Καρδιολογία, είχε δείξει πως το 90% των 65άρηδων με πίεση κάτω από 140-90, γίνονται υπερτασικοί έπειτα από 20 χρόνια, επειδή οι αρτηρίες τους παρουσιάζουν στενώσεις και σκλήρυνση λόγω της ηλικίας, με συνέπεια να πιέζεται το αίμα για να διέλθει από το εσωτερικό τους.

Ωστόσο, το εύρημα αυτό δεν φαίνεται να ισχύει σε κοινωνίες όπου η παχυσαρκία είναι σπάνια, η φυσική δραστηριότητα έντονη και η πρόσληψη άλατος χαμηλή καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής. Το γεγονός αυτό αποτελεί το καλύτερο στοιχείο που διαθέτει η ιατρική κοινότητα για τις αλλαγές που απαιτείται να κάνουμε στον τρόπο ζωής μας, προκειμένου να προφυλαχθούμε από την νόσηση και τους πρόωρους θανάτου που προκαλούνται από την υπέρταση.
Ο δρ Κλωντ Λενφάν, που διατέλεσε διευθυντής στο Εθνικό Ίδρυμα Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος (NIHLB) των ΗΠΑ, είναι σήμερα 81 ετών και έχει πίεση 115-60 _ ένα επίπεδο που σπανίως παρατηρείται στους ηλικιωμένους, δίχως την λήψη αντιυπερτασικών φαρμάκων. Το μυστικό του; Έχει φυσιολογικό σωματικό βάρος, διανύει καθημερινά 6 ή περισσότερα χιλιόμετρα την ημέρα και δεν βάζει ποτέ αλάτι στο φαγητό του, το οποίο στο μεγαλύτερο μέρος του μαγειρεύεται στο σπίτι.
Σε συνέντευξή του, ο δρ Λενφάν, που σήμερα ζει στο Βανκούβερ της Ουάσινγκτον, δήλωσε ότι το πρόβλημα της υπερτάσεως αυξάνεται σε όλο τον κόσμο και πρόσθεσε ότι έως το 2020 ο αριθμός των ανθρώπων που θα ζουν με αρρύθμιστη πίεση θα έχει αυξηθεί κατά 65%.
Για τη ρύθμιση της πιέσεως «δεν αρκεί να χορηγήσει ένας γιατρός στον ασθενή κάποια φάρμακα και να του πει να επιστρέψει για επανέλεγχο έπειτα από 6 μήνες», τόνισε. «Χρειάζεται στενή συνεργασία γιατρού-ασθενούς, ώστε να παρακολουθούν συστηματικά οι ασθενείς την πίεσή τους, να υιοθετήσουν προστατευτικές συνήθειες και να συμμορφώνονται με την αγωγή τους».
Θεραπείες και πρόληψη
Τα διουρητικά αποτελούν την πρώτη γραμμή θεραπείας για την υπέρταση, αλλά πολλοί ασθενείς χρειάζονται και άλλα φάρμακα για να την ρυθμίσουν.
Ο δρ Κομπάνιαν τονίζει στο άρθρο του στην NEJM ότι «στην πλειονότητα των ασθενών χρειάζονται δύο ή περισσότερα αντιυπερτασικά φάρμακα για να επιτευχθούν τα επίπεδα πίεσης-στόχος».
Εντούτοις, μόνο τα φάρμακα δεν αρκούν. «Η διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης», λέει. Τα πλούσια σε αλάτι και θερμίδες διαιτολόγια, που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε προστατευτικά φρούτα και λαχανικά είναι ολέθρια _ το ίδιο και οι πολύ μεγάλες μερίδες και η υπερκατανάλωση πρόχειρων και επεξεργασμένων τροφίμων, τα οποία βασίζονται στο αλάτι για να είναι νόστιμα. «Ο μέσος ενήλικας καταναλώνει καθημερινά 10 γραμμάρια αλάτι, ενώ θα έπρεπε να καταναλώνει το ένα τρίτο», τονίζει.
Ο δρ Κομπάνιαν πιστεύει πως το όλο πρόβλημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί σε μεγάλο βαθμό με βελτίωση των συσκευασιών των τροφίμων, αλλαγές στα φαγητά που σερβίρονται σε καφετέριες, εστιατόρια και σχολεία, και περιορισμό της διαφήμισης στα παιδιά ανθυγιεινών τροφίμων με πολλά λίπη, αλάτι και ζάχαρη.
Όλοι, εξάλλου, θα πρέπει να έχουν περισσότερες ευκαιρίες για άσκηση, επισημαίνει. Και καταλήγει: «Πρέπει να εστιάσουμε περισσότερο στα παιδιά, διότι αυτά είναι που θα παθαίνουν πριν την ώρα τους καρδιαγγειακά νοσήματα στο μέλλον». 

Πηγή: hygeia.tanea.gr

0 Σχόλια - Παρατηρήσεις:

Δημοσίευση σχολίου

Join The Team

top