Το AIDS είναι (ακόμη) εδώ...

Το AIDS είναι ένα σύμπλεγμα νοσημάτων, που προκαλείται  από την καταστροφή της φυσικής άμυνας του οργανισμού, μετά από λοίμωξη με τον ιό HIV. 

Γενικά στοιχεία
O όρος ΑΙDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome - Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοανεπάρκειας) αναφέρεται στο τελευταίο στάδιο της λοίμωξης από τον ιό HIV, κατά το οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα έχει αποδυναμωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο ασθενής να είναι επιρρεπής σε διάφορα νοσήματα, αλλά και συγκεκριμένους τύπους καρκίνου.  Σύμφωνα με το παγκοσμίου φήμης ιατρικό περιοδικό Lancet, το AIDS πρωτοεμφανίστηκε στον πλανήτη το 1954, αφού ανιχνεύθηκε στα συντηρημένα όργανα ενός ναύτη που πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, από μια ΄΄μυστηριώδη΄΄ ανοσοκατασταλτική ασθένεια. Έπρεπε, όμως, να φτάσουμε μέχρι το 1981 για να αναγνωριστεί ως ασθένεια, ενώ μόλις το 1983 απομονώθηκε εργαστηριακά ο ιός ΗΙV στη Γαλλία. 

AIDS και HIV
Η επιστήμη είναι σε θέση να γνωρίζει ότι ο ιός ΗΙV προκαλεί τη νόσο, διότι αφενός τα άτομα που μολύνθηκαν με τον ιό αναπτύσσουν AIDS και αφετέρου τα φάρμακα που δρουν εναντίον του ιού μπορούν να καθυστερήσουν την εκδήλωση της ασθένειας.  Οι ονομασίες HIV και AIDS μπορεί να συγχέονται, γιατί και οι δύο αυτοί όροι περιγράφουν την ίδια νόσο.  Αν και συνήθως οι ιοί, όπως αυτοί που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα ή την γρίπη, παραμένουν στο σώμα μόνο για μερικές μέρες, ο ιός HIV, ενσωματώνεται στο γονιδίωμα του ανθρώπου και δεν φεύγει ποτέ από τον οργανισμό του.  Ένα χαρακτηριστικό του ιού HIV, που τον κάνει ιδιαίτερα επικίνδυνο, είναι η πολύ μεγάλη μεταλλακτικότητά του, δηλαδή το γεγονός ότι αλλάζει ταχύτατα βιολογικά χαρακτηριστικά, περίπου δύο εκατομμύρια φορές συχνότερα από τα υπόλοιπα γονίδια των κυττάρων.  Υπάρχουν δύο τύποι τέτοιων ιών, ο HIV I και ο HIV II με πολλούς υπότυπους, ενώ ο πιο συνηθισμένος τύπος θεωρείται ο HIV I - υπότυπος C.
Όταν κάποιος μολύνεται με τον HIV, γίνεται ΄΄φορέας΄΄ ή ΄΄HIV οροθετικός΄΄ και θα παραμείνει για όλη του τη ζωή οροθετικός.  Με την πάροδο του χρόνου, η νόσος μολύνει και καταστρέφει τα λευκά αιμοσφαίρια (αμυντικά κύτταρα) που λέγονται CD4 λεμφοκύτταρα (ή ΄΄Τ βοηθητικά κύτταρα΄΄) και τα χρησιμοποιεί σαν εργοστάσια παραγωγής νέων ιών.  Όταν συμβεί αυτό, ο ασθενής γίνεται ευάλωτος σε πολλές ΄΄ευκαιριακές΄΄ λοιμώξεις, όπως η πνευμονία, ή συγκεκριμένους καρκίνους, που επωφελούνται από τη εξασθενημένη άμυνα του οργανισμού και μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και το θάνατό του.


Τα συμπτώματα της HIV λοίμωξης
Τα πρώτα συμπτώματα, που εμφανίζονται περίπου σε 9 στα 10 άτομα που μολύνονται από τον ιό HIV, εκδηλώνονται 2-4 εβδομάδες μετά την αρχική μόλυνση και μοιάζουν με τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος ή της γρίπης (πυρετός, αίσθημα κόπωσης, πονόλαιμος, πονοκέφαλος, υπνηλία και εξάντληση).  Τα συμπτώματα αυτά της αρχικής λοίμωξης (πρωτολοίμωξης) μπορεί να είναι παρόμοια και με συμπτώματα άλλων σεξουαλικών μεταδιδόμενων νοσημάτων ή άλλων λοιμώξεων, όπως η λοιμώδης μονοπυρήνωση ή η ηπατίτιδα, που είναι πιο διαδεδομένες και μεταδίδονται ευκολότερα.   Μερικοί, πάντως, ασθενείς παρουσιάζουν πολύ έντονα συμπτώματα, ενώ άλλοι δεν αισθάνονται τίποτα απολύτως για μεγάλο χρονικό διάστημα (μήνες ή και χρόνια).
Όταν τελειώσει η πρωτολοίμωξη, δεν εμφανίζεται κανένα ορατό σύμπτωμα για τα επόμενα χρόνια και συνήθως τα άτομα παραμένουν αδιάγνωστα, μη γνωρίζοντας ούτε και τα ίδια ότι είναι φορείς του ιού. Αν παραμείνουν, πάντως, χωρίς θεραπεία, το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί σημαντικά με το πέρασμα των ετών και η λοίμωξη από τον HIV εξελίσσεται σε AIDS.
Όσο η νόσος εξελίσσεται, αρχίζουν να εμφανίζονται συμπτώματα σε όλα τα συστήματα, συμπεριλαμβανομένου και του κεντρικού νευρικού συστήματος (προβλήματα στη μνήμη, αλλαγή συμπεριφοράς, άνοια ή και σχιζοφρένεια).  Η πτώση της άμυνας του οργανισμού έχει ως συνέπεια την εμφάνιση διαφόρων καρκινωμάτων, χαρακτηριστικότερο των οποίων είναι το σάρκωμα Κaposi.  Επίσης, δεν είναι σπάνιες οι λοιμώξεις από μύκητες, από έρπητα, από ιούς του αναπνευστικού συστήματος, οι πληγές σε διάφορα σημεία που δεν επουλώνονται, οι πονοκέφαλοι, η δυσκολία στην κατάποση, οι δερματικές βλάβες καθώς και μια ποικιλία συμπτωμάτων που αντιμετωπίζονται δύσκολα και ενδέχεται να έχουν μοιραία κατάληξη για τον ασθενή.                     

Θεραπευτική αντιμετώπιση
Mε την επιτυχή θεραπεία κατά του AIDS (“αντιρετροϊκή θεραπεία – ART”), το σώμα μπορεί να παραμένει σε καλή κατάσταση και να αντιμετωπίζει τους περισσότερους ιούς και τα βακτηρίδια.  Ένα υγιές άτομο έχει συνήθως από 600 εώς 1200 CD4 λεμφοκύτταρα. Όταν τα CD4 λεμφοκύτταρα πέσουν κάτω από τα 200/μικρόλιτρο, το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου αποδυναμώνεται σοβαρά και αυτό το άτομο διαγνώσκεται με AIDS, ακόμα και αν δεν έχει εμφανίσει ακόμη μολύνσεις ή άλλα προβλήματα υγείας.
Ένα άτομο με AIDS έχει ένα ανοσοποιητικό σύστημα τόσο αποδυναμωμένο από τη δράση του HIV, που συνήθως αρρωσταίνει από μία ή περισσότερες ευκαιριακές λοιμώξεις όπως η πνευμονία, ή προσβάλλεται από συγκεκριμένους καρκίνους.  Αν κάποιο άτομο με HIV διαγνωσθεί με κάποιες από αυτές τις ευκαιριακές λοιμώξεις (ακόμα και αν τα CD4 είναι πάνω από 200/μl), τότε λέμε ότι έχει AIDS. Από την στιγμή που το άτομο μολυνθεί με HIV, η νόσος εκδηλώνεται μετά από μια περίοδο επώασης που μπορεί να κυμαίνεται από 3 μήνες έως και 10 χρόνια ή και περισσότερο, ενώ ο ιός δεν απομακρύνεται ποτέ από τον οργανισμό του ασθενή, ανεξάρτητα από την πορεία της θεραπείας.

Πώς μπορώ να διαπιστώσω αν κάποιος έχει HIV;
Δεν υπάρχει κανένας τρόπος για να διαπιστώσετε, από την εμφάνισή του, αν κάποιο άτομο έχει HIV. Πολλοί άνθρωποι με HIV δείχνουν απόλυτα υγιείς, ενώ άλλοι ενδέχεται να έχουν κάποια συμπτώματα ίδια με αυτά κοινών παθήσεων.  Πρέπει να σημειωθεί ότι τα συμπτώματα δεν είναι αξιόπιστος τρόπος για την διάγνωση της HIV λοίμωξης. Ο μόνος τρόπος για να διαπιστωθεί αν κάποιος έχει μολυνθεί, είναι να κάνει ένα τεστ αντισωμάτων HIV, αν και το τεστ αυτό αποδίδει αποτελέσματα μόνο όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του μολυσμένου ατόμου αναπτύξει αντισώματα στον HIV, δηλαδή περίπου 3 μήνες μετά την αρχική λοίμωξη. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ της αρχικής μόλυνσης και της ανάπτυξης αντισωμάτων, τα τεστ ανίχνευσης του ιού δεν είναι ασφαλή.
Αν ανησυχεί κάποιος για την πιθανότητα να έχει μολυνθεί με τον ιό HIV, μπορεί να απευθυνθεί σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο, που παρέχει δωρεάν την εξέταση ανίχνευσής του.  Πρέπει να σημειωθεί ότι εκτός του κλασικό τεστ ανίχνευσης αντισωμάτων, υπάρχουν και τα γρήγορα τεστ (rapid tests), με μικρότερη αξιοπιστία, ενώ γενικά συντομότερη και ακριβέστερη διάγνωση επιτυγχάνεται με την ανίχνευση των γονιδίων του ιού HIV (μοριακή εξέταση PCR-Polymerase Chain Reaction).

Η μετάδοση του HIV
Ο HIV μεταδίδεται κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, μέσω της απευθείας επαφής με μολυσμένο αίμα και από την μητέρα προς το έμβρυο. Τα σωματικά υγρά που περιέχουν HIV είναι το αίμα (δεν εξαιρείται το αίμα της  περιόδου), το σπέρμα, τα κολπικά υγρά και το μητρικό γάλα.  Για να μεταδοθεί ο HIV πρέπει να είναι παρόν σε κάποιο από αυτά τα υγρά και να βρει τρόπο να εισχωρήσει μέσα σε ξένο σώμα. 
Οι σεξουαλικές συμπεριφορές που μπορούν να μεταδώσουν τον HIV είναι
  1. Κολπικό σεξ (πέος μέσα σε αιδοίο)
  2. Πρωκτικό σεξ (πέος μέσα σε πρωκτό)
  3. Στοματικό σεξ (στόμα σε πέος ή αιδοίο)
Άλλοι τρόποι μετάδοσης του HIV είναι:
  1. Κοινή χρήση συριγγών από χρήστες ναρκωτικών ουσιών
  2. Μη επαγγελματικό τατουάζ ή τρύπημα αυτιών (με επαναχρησιμοποιημένα υλικά)
  3. Τυχαίες διατρήσεις με σύριγγες που περιέχουν αίμα οροθετικού ατόμου
  4. Μεταγγίσεις μολυσμένου αίματος
  5. Τοκετός και θηλασμός
Είναι σημαντικό, ακόμη, να ξέρουμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με HIV μόλυνση είτε δεν δείχνουν άρρωστοι, είτε δεν έχουν κάνει την ειδική εξέταση και κατά συνέπεια δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί.  Επίσης, επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με μελέτες, αρκεί μία και μόνη απροφύλακτη σεξουαλική επαφή με οροθετικό άτομο, για να ΄΄κολλήσει΄΄ ένα υγιές άτομο τον ιό HIV και να νοσήσει μελλοντικά από ΑΙDS.

Η μη μετάδοση του
HIV
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο HIV ΔΕΝ μεταδίδεται με:
  1. Σάλιο, δάκρυα, ιδρώτα, κόπρανα ή ούρα
  2. Αγκαλιές, χειραψίες
  3. Φιλιά, όταν δεν υπάρχουν πληγές στο στόμα
  4. Μασάζ
  5. Πετσέτες και κρεβάτια
  6. Τσιμπήματα κουνουπιών ή άλλων εντόμων
  7. Συγκατοίκηση με κάποιον οροθετικό
  8. Κοινή χρήση τουαλέτας ή ντους ή τηλεφώνου
  9. Δια μέσου του νερού ή του αέρα

Οι επικίνδυνες συμπεριφορές
Ο HIV είναι ένας ιός που μολύνει τους ανθρώπους όταν εισέρχεται στα κύτταρα του αίματος. Για να αποφύγετε τη μόλυνση με HIV, πρέπει να εμποδίσετε το αίμα, σπέρμα, κολπικό υγρό, η μητρικό γάλα κάποιου μολυσμένου ατόμου να μπει στο σώμα σας μέσω του στόματος, αιδοίου, πρωκτού, πέους ή πληγών του δέρματος.  Πρέπει να τονιστεί, ακόμη, ότι η μετάδοση από τον άνδρα στη γυναίκα είναι ευκολότερη, παρά το αντίθετο, ενώ ευκολότερα φαίνεται να μεταδίδεται η νόσος και σε περιπτώσεις που συνυπάρχουν και άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως η σύφιλη, τα χλαμύδια, η βλενόρροια κ.α.
Κάποιες συμπεριφορές είναι περισσότερο επικίνδυνες από άλλες. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι ο παράγοντας επικινδυνότητα δεν είναι το άμεσο αίτιο της ασθένειας. Ο HIV μπορεί να προσβάλλει οποιονδήποτε άνθρωπο, χωρίς διακρίσεις, εφόσον δεν τηρεί τη ενδεικνυόμενες προφυλάξεις.  Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και άτομα ΄΄υψηλού κινδύνου΄΄ δεν μολύνονται ποτέ από τον ιό, εφόσον λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προστασίας. 
Μερικές από τις πιο επικίνδυνες συμπεριφορές που θα πρέπει να αποφευχθούν, προκειμένου να μην μολυνθεί κάποιο άτομο, μπορεί να είναι:
  1. Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό (κολπική ή πρωκτική) με οροθετικό άτομο ή με άτομο που δεν γνωρίζει αν είναι HIV θετικό ή αρνητικό.
  2. Συχνή αλλαγή ερωτικών συντρόφων
  3. Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με επαγγελματίες
  4. Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών
  5. Κοινή χρήση συριγγών σε ναρκομανείς
  6. Χρήση μη αποστειρωμένων βελονών για τρύπημα αυτιών και τατουάζ
Άλλοι σπανιότεροι παράγοντες επικινδυνότητας, επίσης, μπορεί να είναι:
  1. Παρουσία κάποιας άλλης σεξουαλικώς μεταδιδόμενης νόσου όπως χλαμύδια, βλενόρροια, τριχομονάδες ή ηπατίτιδα
  2. Να έχετε πέσει θύμα βιασμού
  3. Να έχετε κάνει έρωτα υπό την επήρρεια ναρκωτικών ή αλκοόλ
  4. Να έχετε γεννηθεί από μητέρα που έχει μολυνθεί με τον ιό HIV

Τρόποι προστασίας
Μπορείτε να προστατεύσετε τον εαυτό σας από τον HIV μόνο με την γνώση, κατανοώντας πώς μεταδίδεται ο HIV και γνωρίζοντας καλά τον εαυτό σας και τους συντρόφους σας.  Πολλοί άνθρωποι εμπλέκονται σε μη ελεγχόμενες καταστάσεις, μερικές φορές για λόγους που φαίνονται φυσιολογικοί: μπορεί να φοβούνται να επιμείνουν ο σύντροφός τους να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό, μπορούν να κάνουν λανθασμένες εκτιμήσεις για τους συντρόφους τους (φαίνονται τόσο νέοι, τόσο υγιείς ή είναι πολύ καλοί για να είναι HIV θετικοί), μπορούν να καταναλώνουν αλκοόλ ή να κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών και να κάνουν κάτω από την επήρειά τους πράγματα που διαφορετικά δεν θα έκαναν.
Το πιο δύσκολο κομμάτι της προστασίας είναι να μάθει κάποιος να εφαρμόζει αυτά που ξέρει στη ζωή του και στη συμπεριφορά του.  Μειώστε τον κίνδυνο μόλυνσης HIV αποφεύγοντας ενέργειες που μπορεί να σας βάλουν σε κίνδυνο και κάνετε πάντα ασφαλές σεξ.  Μην φοβάστε να εξετασθείτε ή να επιμείνετε να εξετασθεί και ο σύντροφός σας. Γνωρίζοντας αν έχετε HIV εσείς ή ο συντροφός σας θα σας βοηθήσει να παίρνετε καλύτερες αποφάσεις και να προστατέψετε τους εαυτούς σας και όσους νοιάζονται για σας.

Ειδικές περιπτώσεις μετάδοσης
Αν δουλεύετε σε χώρους παροχής υγείας ή σε χώρους με πιθανή έκθεση στον HIV, θα πρέπει να ζητήσετε ξεκάθαρες οδηγίες γενικής προστασίας, τις οποίες θα πρέπει να εφαρμόζετε χωρίς εξαιρέσεις.  Αν εκτεθείτε στον ιό HIV, απευθυνθείτε αμέσως στα επείγοντα περιστατικά ή στην Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων του νοσοκομείου σας. Πρέπει να θυμάστε, πάντως, ότι στατιστικά μόνο 1 στους 300 επαγγελματίες υγείας που τρυπιούνται τυχαία μπορεί να νοσήσουν από AIDS. Επίσης, αν πέσατε θύμα βιασμού ή είχατε κάποιο ατύχημα (όπως σπάσιμο προφυλακτικού) και πιστεύετε ότι έχετε εκτεθεί στον ιό HIV, τότε θα πρέπει επειγόντως να απευθυνθείτε σε νοσοκομείο για τις απαραίτητες εξετάσεις.

Η χρήση του προφυλακτικού
Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η χρήση του προφυλακτικού εμποδίζει την ερωτική απόλαυση, όμως τα προφυλακτικά μπορούν στην πραγματικότητα να είναι ευχάριστα και άνετα και ταυτόχρονα να παρέχουν προστασία από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, HIV και άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.  Έχει αποδειχθεί ότι ο κίνδυνος της μετάδοσης του HIV με τη σεξουαλική επαφή μειώνεται πάρα πολύ με τη χρήση προφυλακτικού.
Μερικές χρήσιμες οδηγίες για τη σωστή χρήση των προφυλακτικών:
  1. Σιγουρευτείτε ότι τα προφυλακτικά είναι καινούργια, ελέγχοντας την ημερομηνία λήξης τους. Πετάξτε τα προφυλακτικά που έχουν λήξει, που είναι εκτεθειμένα σε θερμότητα ή τον ήλιο, ή που έχουν μείνει στην τσέπη σας για πολύ καιρό.  Αν πιστεύετε ότι κάποιο προφυλακτικό είναι ελαττωματικό, χρησιμοποιείστε ένα καινούργιο, για την προστασία τη δική σας και των συντρόφων σας.
  2. Ανοίξτε τη συσκευασία προσεκτικά, χωρίς να σκίσετε το προφυλακτικό και μην ανοίγετε ποτέ τη συσκευασία με τα δόντια.
  3. Φορέστε το προφυλακτικό όταν το πέος βρίσκεται σε στύση, τραβώντας το δέρμα προς τα πίσω και πριν ακουμπήσει κάποιο μέρος του σώματος του συντρόφου σας.
  4. Βεβαιωθείτε ότι φορέσατε το προφυλακτικό από την σωστή πλευρά. Πρώτα ξετυλίξτε ένα εκατοστό για να δείτε από ποια πλευρά ξεδιπλώνεται και μετά κρατήστε την άκρη του προφυλακτικού με τα δύο σας δάχτυλα, καθώς το εφαρμόζετε από την κορυφή έως την βάση του πέους. Έτσι παραμένουν εκτός οι φυσαλίδες αέρα, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν το σπάσιμο του προφυλακτικού και μένει χώρος στο σπέρμα για να συγκεντρωθεί κατά την εκσπερμάτιση.
  5. Βάλτε έξτρα λιπαντικό αφού φορέσετε το προφυλακτικό, διότι αν το βάλετε πριν μπορεί να γλιστρήσει. Προσθέτετε συχνά λιπαντικό, διότι τα στεγνά προφυλακτικά σπάνε πιο εύκολα.
  6. Αποσύρετε το πέος αμέσως μετά την εκσπερμάτιση, όταν ακόμα είναι σε στύση, πιάστε την βάση του προφυλακτικού και τραβήξτε έξω το πέος σιγά-σιγά (με το προφυλακτικό), έτσι ώστε το σπέρμα να μην χυθεί.
  7. Πετάξτε το χρησιμοποιημένο προφυλακτικό αμέσως. Χρησιμοποιήστε τα προφυλακτικά μόνο για μία χρήση. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε το ίδιο προφυλακτικό και για κολπική και για πρωκτική επαφή. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε το προφυλακτικό που έχει φορέσει κάποιος άλλος προηγουμένως.

Υπάρχει θεραπεία για το
AIDS;
Aν και αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει ριζική θεραπεία για τον HIV, με την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση επιτυγχάνεται μακροχρόνια επιβίωση των ασθενών, με ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης.  Η αντιμετώπιση του AIDS είναι μια περίπλοκη υπόθεση, αφού περιλαμβάνει ποικίλες ασθένειες που δεν αντιμετωπίζονται με ένα φάρμακο ή μία θεραπευτική τεχνική, όπως είναι άλλες μάστιγες της ανθρωπότητας (ελονοσία, φυματίωση, κ.α.)
Δεδομένου ότι αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα, είναι σημαντικό τα άτομα που δεν έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV να παραμείνουν αρνητικά και τα άτομα που έχουν μολυνθεί να παραμείνουν υγιή και να μη μολύνουν άλλα.  Για τα άτομα που έχουν μολυνθεί με τον HIV, η ανάπτυξη των φαρμάκων έχει βοηθήσει στην αλλαγή της πορείας της νόσου. Κάποτε η μόλυνση με HIV σήμαινε βέβαιο θάνατο, αλλά η ειδική θεραπεία βοήθησε πολλούς ανθρώπους να επιμηκύνουν την διάρκεια και να βελτιώσουν το επίπεδο της ζωής τους. 
Ο HIV είναι ένας ρετροϊός, γι' αυτό τα φάρμακα που στοχεύουν σε αυτόν λέγονται αντιρετροϊκά.  Υπάρχουν διαφορετικά είδη φαρμάκων, αλλά όλα λειτουργούν έτσι ώστε να καθυστερούν ή να εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό του ιού. Παρόλο που αυτά τα φάρμακα δεν είναι ικανά να σκοτώσουν τον ιό HIV, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τα επίπεδα του ιού που κυκλοφορεί στο αίμα.  Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτά τα φάρμακα έχουν τεράστιο κόστος και ότι πρέπει να λαμβάνονται ανελλιπώς, αφού ακόμη και η στέρηση μιας δόσης στις 50 μπορεί να προκαλέσει ανθεκτικότητα του ιού και ακύρωση της θεραπείας.  Επίσης, πολλές φορές τα αντιρετροϊκά φάρμακα, για άγνωστους λόγους, σταματούν να δρουν μετά από κάποιο διάστημα, ενώ συχνά οι παρενέργειές τους είναι σημαντικές.  Σημειώνεται, ακόμη, ότι, παρά την τεράστια έρευνα που γίνεται σε δεκάδες ερευνητικά κέντρα, δεν έχει γίνει δυνατή η παρασκευή προστατευτικού εμβολίου για την ασθένεια.

Eπίλογος
Το AIDS θεωρείται μια από τις πιο επικίνδυνες ασθένειες που έχουν εμφανιστεί στην ανθρώπινη ιστορία.  Από το 1981 που πρωτοαναγνωρίστηκε έχει μολύνει περισσότερα από 60 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ περίπου 25 εκατομμύρια έχουν χάσει από αυτό τη ζωή τους.  Σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ, μέχρι το Νοέμβριο του 2011 είχαν δηλωθεί στην Ελλάδα συνολικά 11.340 κρούσματα, ενώ τα θανατηφόρα κρούσματα ανήλθαν σε 2.152.  Αναφέρεται, ακόμη, ότι από το 2010 μέχρι το 2011 τα κρούσματα αυξήθηκαν κατά 50%, ενώ μεταξύ των χρηστών ενδοφλέβιων ναρκωτικών η αύξηση ξεπέρασε το 1.200% τον τελευταίο χρόνο!
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας υπολογίζει σήμερα ότι κάθε 6 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος μολύνεται από AIDS σε κάποιο σημείο του πλανήτη, με το 95% των διαγνώσεων να γίνεται στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπου τόσο η πρόληψη, όσο και η θεραπεία της νόσου αποτελούν άγνωστες έννοιες.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να γίνει παγκόσμια προσπάθεια περιορισμού της εξάπλωσης της νόσου, με την κατάλληλη ενημέρωση, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα θα πρέπει να δοθεί και στην κοινωνική αποδοχή των φορέων του AIDS και στην αποβολή του φόβου και της προκατάληψης.  Στο μέλλον προβλέπεται να αναπτυχθούν πιο αποτελεσματικά φάρμακα, που δεν θα επιτρέπουν στον ιό HIV να εισβάλλει στα λεμφοκύτταρα του ανθρώπου, ειδικές κολπικές κρέμες που θα καταστρέφουν τον ιό ή ακόμη και κάποιο προφυλακτικό εμβόλιο που θα αντιμετωπίσει οριστικά το πρόβλημα.  
            Πρέπει όλοι να κατανοήσουν ότι το ΑΙDS δεν είναι πια μια νόσος των περιθωριακών, των ναρκομανών και γενικότερα των ομάδων υψηλού κινδύνου, αλλά τους αφορά όλους και χτυπάει την πόρτα τους, χωρίς να κάνει διακρίσεις εθνικότητας, ηλικίας, ή φύλου…

0 Σχόλια - Παρατηρήσεις:

Δημοσίευση σχολίου

Join The Team

top